De wettelijke vermeldingen en de bescherming van gegevens online vallen onder twee verschillende juridische kaders, die vaak door website-uitgevers worden verward. De wet op het vertrouwen in de digitale economie (LCEN) van 21 juni 2004 verplicht elke professionele website om identificatie-informatie weer te geven. De AVG regelt daarentegen de verzameling en verwerking van persoonlijke gegevens van gebruikers.
Deze twee verplichtingen komen samen op dezelfde webpagina, maar hun eisen, sancties en recente ontwikkelingen verdienen het om afzonderlijk te worden onderzocht.
Controle van cookie-banners: wat de CNIL sinds 2025 sanctioneert
Het onderwerp van wettelijke vermeldingen lijkt gestabiliseerd sinds de LCEN. Het onderwerp cookies daarentegen ondergaat een concrete verharding. De CNIL heeft haar controle op cookie-banners in 2025 versterkt, gericht op websites die trackers plaatsten die onderhevig zijn aan toestemming voordat de gebruiker enige actie onderneemt.
Het centrale principe kan in één zin worden samengevat: weigeren moet net zo eenvoudig zijn als accepteren. Een “Alles accepteren”-knop met één klik verplicht de site om een gelijkwaardige weigerknop aan te bieden. De gebruiker naar een complex aanpassingsscherm sturen om te weigeren kan een schending van artikel 82 van de Informatiewet en Vrijheden vormen.
De CNIL heeft meer dan twintig nieuwe sancties opgelegd op basis van de vereenvoudigde procedure over dit onderwerp. Deze beslissingen zijn niet alleen gericht op grote groepen. Websites van bescheiden omvang zijn gesanctioneerd voor niet-conforme banners, wat aantoont dat het risico ook kleine structuren betreft.
Voor uitgevers die de conformiteit van hun wettelijke pagina willen controleren, is het mogelijk om de vermeldingen van Racing Fans te ontdekken als voorbeeld van een gestructureerde presentatie, voordat ze deze vergelijken met de aanbevelingen van de CNIL.
Verplichte wettelijke vermeldingen: de juridische basis en het strafrechtelijke risico
Het ontbreken van wettelijke vermeldingen is geen eenvoudige administratieve nalatigheid. Het ontbreken van wettelijke vermeldingen vormt een strafbaar feit zoals voorzien in de LCEN. De sancties kunnen oplopen tot een jaar gevangenisstraf en een aanzienlijke boete voor natuurlijke personen.
De vereiste informatie varieert afhankelijk van de status van de uitgever. Een eenmanszaak moet zijn naam, voornaam, adres, registratienummer bij de RCS, contactgegevens (e-mail en telefoon), btw-identificatienummer en de contactgegevens van de website-host vermelden.
- De volledige identiteit van de uitgever, inclusief de vermelding “eenmanszaak” of de initialen EI voor micro-ondernemers
- De contactgegevens van de website-host: naam of handelsnaam, adres en telefoonnummer
- Voor gereguleerde activiteiten (apotheek, drankverkoop), de naam en het adres van de autoriteit die de vergunning heeft verleend
- Het btw-identificatienummer voor intracommunautaire transacties wanneer het bedrijf eraan onderworpen is
Deze vermeldingen moeten gemakkelijk toegankelijk zijn vanaf elke pagina van de site. Een link in de voettekst is voldoende, op voorwaarde dat deze zichtbaar en functioneel is. De jurisprudentie heeft bevestigd dat onvolledige of opzettelijk foutieve vermeldingen de uitgever blootstellen aan dezelfde sancties als hun totale afwezigheid.
AVG en persoonlijke gegevens: de verantwoordelijkheid stopt niet bij uw formulier
De AVG verplicht websites die persoonlijke gegevens verzamelen om gebruikers over verschillende punten te informeren: het doel van de verwerking, de juridische basis, de ontvangers van de gegevens en de rechten van de betrokken personen (toegang, rectificatie, verwijdering).
Een vaak onderschat punt betreft de prospectiebestanden die door partners worden doorgegeven. Het bedrijf dat aangekochte gegevens gebruikt, blijft verantwoordelijk voor hun conformiteit. De CNIL herinnert eraan dat bedrijven de voorwaarden voor de verzameling van bestanden die door tussenpersonen of organisatoren van prijsvragen zijn doorgegeven, moeten controleren, met name het bestaan van geldige toestemming en de verstrekking van duidelijke informatie aan de betrokken personen.
Deze controle vooraf wordt zelden uitgevoerd. Het kopen van een “opt-in” e-maillijst is niet voldoende als de oorspronkelijke toestemming het voorziene gebruik niet expliciet dekte. De CNIL heeft een overleg gestart over het bewijs van toestemming in het kader van marketing, wat aangeeft dat dit onderwerp in de komende maanden zal worden verduidelijkt in regelgeving.
Contactformulier en nieuwsbrief
Een etalagesite met een eenvoudig contactformulier verzamelt al persoonlijke gegevens. De CNIL raadt aan om “CNIL-vermeldingen” onderaan elk formulier te voorzien, een contactmiddel om rechten elektronisch uit te oefenen, en wettelijke vermeldingen die de uitgever identificeren.
Abonneren op een nieuwsbrief mag niet de toegang tot de inhoud van de site voorwaardelijk maken. Dit principe, voortkomend uit het concept van gegevensbescherming vanaf het ontwerp, wordt vaak genegeerd door sites die registratie vereisen om een artikel te raadplegen of een document te downloaden.
Digitale toegankelijkheid: een aparte verplichting die sinds juni 2025 van kracht is
De Europese Toegankelijkheidswet is van toepassing sinds 28 juni 2025 op bepaalde commerciële diensten voor consumenten. Deze verplichting vervangt noch de wettelijke vermeldingen, noch de AVG: ze komt daar bovenop.
Websites voor online winkelen, digitale bankdiensten en andere categorieën van diensten moeten nu voldoen aan specifieke toegankelijkheidsnormen. De feedback vanuit het veld verschilt over het niveau van conformiteit dat daadwerkelijk door de betrokken bedrijven is bereikt, vooral omdat de controlemethoden variëren tussen de lidstaten.
Voor een website-uitgever betekent dit dat er drie juridische lagen gelijktijdig moeten worden beheerd: de wettelijke vermeldingen van de LCEN, de AVG-conformiteit (privacybeleid, cookie-banner, register van verwerkingen) en, voor bepaalde sectoren, de eisen voor digitale toegankelijkheid voortkomend uit het Europese recht.
De overlapping van deze verplichtingen creëert een nalevingslast die verder gaat dan het eenvoudige opstellen van een pagina “wettelijke vermeldingen”. Elke laag heeft zijn eigen referentieteksten, zijn eigen toezichthoudende autoriteiten en zijn eigen sancties. Een site kan perfect voldoen aan zijn wettelijke vermeldingen terwijl het de AVG overtreedt door een verkeerd geconfigureerde cookie-banner, of door zijn nieuwe verplichtingen op het gebied van toegankelijkheid te negeren.
